سلام بر ایران، سلام بر کشتهشدگان و جانهای عزیزی که از دست رفتند. سلام بر شما و آنهایی که مشتاقانه در پی توسعه کسب و کارشان بودند. سلام بر آنهایی که تا دیروز خواننده و رفیق و همراه بودند و امروز زیر خروارها خاک خفتهاند. از نخستین روزهای اعلام اخبار کشتهشدگان و دیدهها و شنیدهها،…
گزارشدهی به سرمایهگذار بعد از جذب سرمایه یکی از نقاطی است که بسیاری از بنیانگذاران در آن دچار خطا میشوند. برخی تصور میکنند هرچه گزارش مفصلتر، نمودارها بیشتر و فایلها سنگینتر باشد، حرفهایتر به نظر میرسند. در مقابل، عدهای دیگر گزارشدهی را به حداقل میرسانند تا از سؤال و دخالت جلوگیری کنند. هر دو رویکرد،…
در مسیر جذب سرمایه، هنوز بسیاری از بنیانگذاران نمیدانند دقیقاً چقدر سرمایه باید جذب کنند.عدهای «کم جذب میکنند» تا سهم کمتری بدهند و زودتر به توافق برسند.عدهای «زیاد جذب میکنند» چون فکر میکنند پول بیشتر یعنی آرامش، فرصت بیشتر و رشد سریعتر. اما تجربه در اکوسیستم ایران و جهان نشان میدهد که هر دو حالت…
در بسیاری از جلسات جذب سرمایه، تیمها با اشتیاق از راهحل خود میگویند؛ از تکنولوژی خلاقانه، طراحی عالی یا مدل درآمدی جدید. اما اغلب از یک نقطه غافل میشوند: تعریف دقیق و روشن از مشکل. سرمایهگذار حرفهای ابتدا به این فکر میکند که آیا اصلاً مشکلی وجود دارد؟ اگر مشکل بهدرستی تعریف نشده باشد، راهحل…
داستان شکلگیری پروژه آموزشی یار رشد به همراه نحوه ساختن یک LMS از صفر مقدمه و پیشنوشت باشگاه محتوا بیشتر برای من یک تفریح نوشتاری محسوب میشد. زمانی که آن را شروع کردم، تقریبا سال ۹۷ بود. دانستهها و فهم من از استراتژی محتوا قرار بود اینجا منعکس شود؛ بیش از آن دوست داشتم دانستههایم…
به سبک و سیاقی که از ابتدای ۱۴۰۰ شروع کردهام، گزارش توسعه مهارتی اردیبهشت ماه را اینجا مینویسم. برای دسترسی به گزارشهای پیشین و هدفگذاریها همواره میتوانید به این صفحه مراجعه کنید: اردیبهشت ماه تثبیت در جایگاه کاری و جا افتادن در زندگی بود. هم گربهها، هم خانه مشترک دو نفره و هم کیفیت زندگی…
در سومین روز ریاستجمهوری دونالد ترامپ، نهادی با نام عجیب Department of Government Efficiency یا به اختصار “DOGE” در ساختار دولت آمریکا ظاهر شد. شاید در ابتدا بهنظر برسد این تنها یک شوخی سیاسی یا نشانهای از سبک ارتباطی پوپولیستی ترامپ بود، اما واقعیت عمیقتری پشت آن نهفته بود: اینکه دولت، دیگر بهجای حکمرانی، بهدنبال…
زمانی میرسد که انسان میفهمد نمیتواند همیشه باشد. اما میتواند فکرش را جاودانه کند. «یاور مشیرفر دیجیتال» از دل همین فهم ساخته شد: مدلی زبانی، یادگیرنده، و گفتوگومحور که نه برای تقلید، بلکه برای تداوم ساخته شده. نه یک چتبات ساده؛ بلکه یک صدای ثانویه، یک هممسیری تحلیلی. این پست، مانیفست رسمی این مدل است….
قبلا در مطلب دیگری در این مورد نوشتهبودم و فکر کردم بهتر باشد مجدد در این مورد چیزهایی بنویسم. به خصوص که اخیرا با برنامه سالانهای که چیدهام زمان بیشتری برای نگارش باید صرف کنم. اگر آن مطلب را هنوز نخواندهاید، از اینجا اقدام کنید: بخشی از این مسئله، در یک ساختار نادیدنی پنهان شدهاست….
به سبک و سیاقی که از ابتدای ۱۴۰۰ شروع کردهام، گزارش توسعه مهارتی بهمن ماه را اینجا مینویسم. برای دسترسی به گزارشهای پیشین و هدفگذاریها همواره میتوانید به این صفحه مراجعه کنید: بهمن ماه، ماه بسیار پرکارو به اصطلاح قدیمیترها پربرکتی بود. پس از خروج از کارگزاری فارابی و «خسته شدن از کارمندی» کمکم به…
به سبک و سیاقی که از ابتدای ۱۴۰۰ شروع کردهام، گزارش توسعه مهارتی آذرماه را اینجا مینویسم. برای دسترسی به گزارشهای پیشین و هدفگذاریها همواره میتوانید به این صفحه مراجعه کنید: آذر ماه یکی از بهترین تصمیمات زندگی را پس از مدتها مرور و بحث و بررسی و مشورت گرفتم. تا اینجا فکر میکردم که…
مدتها بود که سری ویدئوهای Using big data to solve social and economic problems را جایی ذخیره کرده بودم که ببینم. هر بار به بهانهای اما دیدنش را عقب میانداختم. تا اینکه این چند روز اخیر، سبک زندگی به سمت مینیمالیسم دیجیتالم باعث شد تمام موارد علامت زده شده برای بعد را به «لحظه الان»…
مدتها بود که فهمیده بودم که برای داشتن یک تیم کارآمد که بتواند تغییرات را به خوبی تحمل کند و با سرعت بالایی پیش برود و در مواقع بحرانی، «پادشکننده» عمل کند، اندازه کوچکتر میتواند مزیت مهمی باشد. بیشتر تیمها طبق همین تصویر «تیم چابک اسپاتیفای» عمل میکنند. البته بیشتر تیمهای تولید نرمافزار و ممکن…
چند روز پیش طبق معمول بعد از ظهرها، که پیادهروی تا خانه را با «پادکست» همراه میکنم، اپیزود چهارم پادکست بسکت را گوش میکردم. این اپیزود صحبت با دکتر ساجدی، مدیرعامل پیشین شناسا و استاد دانشگاه بود. بیش از هر چیزی، لحن و بیان میهمان برنامه بسیار جذاب و آموزنده بود و گفتگو در فضای…
هیچ چکیدهای موجود نیست زیرااین یک نوشته حفاظت شده است.
مدتهاست که درون ذهنم با یک سؤال بزرگ مواجه بودهام: چرا باید جوامع بشری به برخی افراد به صرف مورد تبعیض واقع شدن، امتیازات خاصی بدهند؟ آیا باید همواره «تمام امتیازات» را به صورت عادلانه تقسیم کرد؟ حتی امتیازاتی که بخش دیگری از جامعه آن را به دست آوردهاست؟ منظور امتیازاتی است که اساسا ما…
برای ما همواره انتقاد از گذشته راحتترین و دم دستترین کار ممکن بودهاست. تقریبا در تمام مطالعات توسعه بخش بسیار مهمی به «آسیبپذیری» و سخن از «چرا ما توسعه نیافتهایم» گذشته است و خود من هم در نوشتن این وبلاگ و مطالبی که با برچسب توسعه پیش رفتهاند، از این قاعده مستثنی نبودهام. چند روز…
خواندن کتاب در مترو و در زمان حرکت بین ایستگاههای قطار جزو عادتهایی است که ترک کردنش برایم سخت است. در این میان، در برنامه کتابخوانی «طاقچه» من، این دو هفته اخیر، کتاب «قدرت بیقدرتان» که – خیلی وقت پیش و پس از خواندن نامه «واتسلاو هاول به گوستاو هوساک» را میخواندم – آن را…
حکمرانی خوب، یک نیاز جمعی است. در واقع پایهایترین و نهاییترین پاسخ متخصصان توسعه به سوال آزاردهنده و دائمی «چه باید کرد؟» همواره از این جاده میگذرد: حکمرانی خوب (Good Governance) مقدمه: دستمایه نوشتن این نوشته و برونریزی ذهنی پادکست «امین آرامش و علی آردم» در پادکست کارنکن و مطالعاتی شد که در حوزه توسعه…
ذهنهای سادهای که در دام مباحثی نظیر «توهم توطئه» میافتند البته با تئوری «تفرقه بینداز و حکومت کن» بیشتر آشنا هستند. اما اینجا میگوییم که در دنیای پیچیده انسانی، هیچ عضوی اساسا نمیتواند دور از دیگران و به تنهایی وجود داشته باشد.
گذشت زمان در عین پیش پاافتادگی، یکی از دردآورترین پدیدهها در زندان است. زمان آنقدر بیارزش است که معمولا در زندان «ساعت دیواری» هم به ندرت پیدا میشود و عمدتا در هر بندی، ممکن است یکی به بالای سر افسر نگهبانی، یا «زیر هشت» (محل حائل بین در افسر نگهبانی و بند) وصل شدهباشد. هر…
در نوشتن گزارش و رسم و سیاقی که امسال پیش گرفتهبودم، وقفهای رخ داد. بیشتر این وقفه البته به خاطر «دستگیری» و «بازداشت موقت ۲۶ روزه من» بود و ننوشتنم بیشتر به خاطر دسترسی نداشتنم بودهاست. طبق معمول از برنامه کتابخوانی شهریور ماه مینویسم. شهریور ماه روی بحث اقتصاد و کسب و کار بیشتر متمرکز…
نگاهی با دوربین به اقتصاد ایران، از مشروطه تا کنون که به کوشش دکتر احمد سیف و توسط نشر کرگدن به چاپ رسیدهاست، احتمالا گریهدرآورترین کتاب در حوزه تاریخ اقتصاد توسعه ایران باشد. تیربینی نویسنده که قبلا کتاب «قرن گمشده، نگاهی به اقتصاد ایران در قرن نوزدهم» را از او خواندهبودم، باعث شد معتقد شوم…
مقدمه دانشگاه بروم یا نروم؟ این روزها فضای دیجیتال پر از این مسئله است:درس بخوانم یا بروم دنبال کارآفرینی؟ بالاخره کدام یک؟ من البته پراکنده در این مورد چیزهایی نوشتهبودم. از جمله این دو نوشته که در یکی از «لزوم دفاع تمامقد از آموزش عالی در ایران» گفتهام و در دیگری از «در رثای اژدهاکشی»…
مقدمه مدت زیادی است که در مورد توسعه پایدار ننوشته بودم. نوعی تنبلی و روزمرگی یا هر چیز دیگری که اسمش بود اجازه نمیداد حتی یک صفحه هم در این مورد بخوانم یا بنویسم. مشخصا رغبت و امیدی هم به نوشتن نبود و صد البته ذهنیت و احساس ناامیدی شدیدی که به واسطه حضور در…
به رسم و سیاقی که از انتهای سال ۱۴۰۰ شروع کردهام، گزارش توسعه فردی تیر ماه را هم اینجا مینویسم. تمام گزارشها و هدفگذاریها و نقشه راه توسعه مهارتی را هم اینجا میتوانید پیدا کنید: تیرماه را باید «ماه استراحت» و «بیماری» اسم بگذاریم. هفته اول این ماه را به خواندن کتاب «اسکندر مقدونی» برای…
از نوشتن و قدرت التیام بخش آن چه میدانم؟ برداشت اول – ناقوس مرگ یکی از مهمترین نقاط عطف در زندگی من، نگارش داستان بلند «ناقوس مرگ» در اولین «قرنطینه رسمی کرونا» در اواخر سال ۹۸ بودهاست. ناقوس مرگ البته در مدت زمانی کمتر از یک هفته نوشته شد و خودم هم در تعجب بودم…
مهاجرت کنیم؟ مهاجرت بد است یا خوب؟ چگونه بین ماندن و رفتن انتخاب کنیم؟ حتما بارها و بارها با چنین سؤالهایی روبرو شدهاید. به خصوص که این روزها بحث مهاجرت در شبکههای اجتماعی و به خصوص لینکدین داغ شده است. قبل از ورود به این بحث قاعدتا این پیش فرض را بگیریم که نگاه دوقطبی…
به بهانه پادکست ونزوئلا و کتاب معمای فراوانی مدت زیادی نیست که پادکست دغدغه ایران را دنبال میکنم. در روند آشتی با پادکستم، این پادکست هم جزو آنهایی بود که در خوراک و به قول محتواییها «سبد محتوای» من قرار گرفت. در یکی از قسمتها اشارهای به کتاب «معمای فراوانی» شدهبود و بحث از آنجا…
دنیا برنامه ندارد. قاعده دارد. دلم میخواست در این مورد چند کلمهای بنویسم. یعنی بهتر دیدم برای تمرین ذهنی هم که شده، با این جمله چند پاراگرافی بنویسم. و به نظرم هیچ زمانی بهتر از امروز و الان نیست. من هم معتقدم که دنیا «هیچ»برنامهای ندارد. تنها چیزی که دارد «مجموعهای از قواعد» است. اما…