هر سال همین موقع که میشد شور و اشتیاق زیادی برای نوشتن، برنامهریزی کردن و «پیشرفت» و «توسعه فردی» داشتم. حداقل از زمانی که این وبلاگ را راه انداختهام چنین روندی بر زندگی من حاکم بودهاست: گذاشتن هدفهایی برای سال بعد، برنامهریزی کردن برای دستیابی به آنها و سپس گزارش اقدامات آن. امسال اما همانطوری…
به سبک و سیاقی که از ابتدای ۱۴۰۰ شروع کردهام، گزارش توسعه مهارتی فروردین ماه را اینجا مینویسم. برای دسترسی به گزارشهای پیشین و هدفگذاریها همواره میتوانید به این صفحه مراجعه کنید: فروردین را هنوز برنامهریزی نکردهام. یعنی صبر میکنم تا کمی کارها «ارگانیک» پیش بروند و ببینم در دل این فعالیتها چه چیزی تعیین…
در سومین روز ریاستجمهوری دونالد ترامپ، نهادی با نام عجیب Department of Government Efficiency یا به اختصار “DOGE” در ساختار دولت آمریکا ظاهر شد. شاید در ابتدا بهنظر برسد این تنها یک شوخی سیاسی یا نشانهای از سبک ارتباطی پوپولیستی ترامپ بود، اما واقعیت عمیقتری پشت آن نهفته بود: اینکه دولت، دیگر بهجای حکمرانی، بهدنبال…
شیما رکابدار، از دوستان «چهارشنبه نامه ایمیلی» من، اخیرا در پاسخ به یکی از ایمیلهای هفتگی سؤالی پرسیده بود که احساس کردم باید برایش یک مطلب بلند وبلاگی بنویسم. این مطلب شاید پاسخ به پرسش شما هم باشد. قبل از خواندن تأکید میکنم که کلیه مطالب این نوشته در همه بخشهای آن صرفا بیانگر نظرات،…
به سبک و سیاقی که از ابتدای سال ۱۴۰۱ شروع کردهام، گزارش توسعه فردی تیرماه ۱۴۰۲ را اینجا مینویسم. برای دسترسی به گزارشهای پیشین و نیز اهداف سال همواره میتوانید به این لینک مراجعه کنید. تجربیات عمیق شدن در زندگی تیرماه نیز همانند خرداد ماه زمان «آهستگی» و کاهش سرعت زندگی بود و تلاش کردم…
مدتهاست که درون ذهنم با یک سؤال بزرگ مواجه بودهام: چرا باید جوامع بشری به برخی افراد به صرف مورد تبعیض واقع شدن، امتیازات خاصی بدهند؟ آیا باید همواره «تمام امتیازات» را به صورت عادلانه تقسیم کرد؟ حتی امتیازاتی که بخش دیگری از جامعه آن را به دست آوردهاست؟ منظور امتیازاتی است که اساسا ما…
شبکههای اجتماعی چه هستند؟ چگونه میتوان آنها را فهمید؟ اصلا چه لزومی به «کنترلگری» و تصدیگری شبکههای اجتماعی وجود دارد؟ به جای مقدمه همیشه از این که ما در ایران «داگلاس راشکوف» یا «دنیل دنت» نداریم نالیدهام. به خصوص در حوزههایی که نیازمند مفهوم پردازی عمیق و به اصطلاح «فلسفه محتوا» هستند. چند روز پیش…
به سبک و سیاقی که از ابتدای سال ۱۴۰۱ شروع کردهایم، گزارش توسعه فردی فروردین ماه را اینجا مینویسم. اهداف اصلی سالانه عبارتند از: اهداف اصلی زندگی فروردین ماه به هر دلیلی نتوانستم آن طوری که دوست داشتم از شبکههای اجتماعی دور باشم، اما تا حد زیادی در زندگی «عمیق» شدم. تنهاییهای عمیق، پیادهرویهای بدون…
امروز داشتم در میان یادداشتهای گذشتهام میچرخیدم. البته این کار را عمدتا انجام میدهم و به صورت دورهای برخی را تصحیح و برخی را دوباره نویسی میکنم. بعضی از آنها هم که باید مستقیما روانه سطل زباله شوند. این یادداشت در Keep عینا متعلق به تقریبا سه سال پیش است. بدون هیچ کم و کاستی…
گذشت زمان در عین پیش پاافتادگی، یکی از دردآورترین پدیدهها در زندان است. زمان آنقدر بیارزش است که معمولا در زندان «ساعت دیواری» هم به ندرت پیدا میشود و عمدتا در هر بندی، ممکن است یکی به بالای سر افسر نگهبانی، یا «زیر هشت» (محل حائل بین در افسر نگهبانی و بند) وصل شدهباشد. هر…
توهم دانایی چگونه اندازهگیری میشود؟ با چه متر و معیاری میگوییم فلانی توهم دانایی دارد؟ چگونه میتوان چنین چیزی را در افراد مورد سنجش قرار داد؟ در این گفتگو با هم دقیقتر صحبت خواهیم کرد.
دنیا برنامه ندارد. قاعده دارد. دلم میخواست در این مورد چند کلمهای بنویسم. یعنی بهتر دیدم برای تمرین ذهنی هم که شده، با این جمله چند پاراگرافی بنویسم. و به نظرم هیچ زمانی بهتر از امروز و الان نیست. من هم معتقدم که دنیا «هیچ»برنامهای ندارد. تنها چیزی که دارد «مجموعهای از قواعد» است. اما…
یا چگونه با رویکرد رواقیگری به وقایع اطرافمان بنگریم و چگونه شادی و غم را از جهان پیرامونی مستقل حس کنیم. نیمه خالی لیوان را نبین، آن لیوان یک نیمه پر هم دارد! دیشب خیلی اتفاقی در کتابخانه قدیمیام در تبریز، به فصلنامه تابستان ۹۷ «ترجمان» برخوردم. روی جلدش نظرم را جلب کرد: «خندیدن با…
چند شب پیش در معیت رفیق شفیقی نشستیم و فیلم King Richard با بازی درخشان ویل اسمیت را تماشا کردیم. داستان روایتگر زندگی خانواده ویلیامز و قاعدتا دو اسطوره مطرح جهانی تنیس زنان «ونوس» و «سرنا» است. خانوادهای فقیر از کمپتون کالیفرنیا با پنج دختر فوقالعاده که به مدد اراده و آینده نگری والدینشان «وکیل،…
نمیدانم که شما هم مثل من همواره با این بحث و این دست استدلالها روبرو میشوید یا نه. به هر حال جنس این صحبتهایی که در ادامه خواهید دید جنس صحبتهای داخل تاکسی و اتوبوس است که ارزش چندانی هم ندارد و صرفا به قول مرحوم دهخدا «اگر چه دردسر میدهم، اما نشخوار آدمیزاد حرف…
پیشنوشت حکایت اژدهاکشی را لابد شنیدهاید. برای آنها که نشنیدهاند دوباره نقل میکنم. اگر این حکایت را شنیدهاید میتوانید پاراگراف زیر را نخوانید و البته در اصل دریافتتان از متن تغییر خاصی نخواهد کرد. شخصی برای تحصیل علم به خارج از وطنش رفت. سالها خون دل خورد و فن «اژدهاکشی» آموخت. خوشحال و خرم از…
تقریبا از اسفندماه سال گذشته که با مجموعه کتابهای جستار روایی نشر اطراف مأنوس شدم، فکر میکنم هیچ چیز دیگری به این اندازه، در تمام این سالها نتوانسته بود دیدم را به زندگی بهتر و زیباتر کند. گویی ابزاری دقیقتر و عینکی شفافتر برای درک زندگی به من داده شدهباشد؛ تمام مسائلی که در زندگی…
معمولا در فلسفه رواقی گری، مکررا بر این نکته تأکید میشود که از نگرانی برای فردا دست برداریم. روی چیزی که کنترل نداریم متمرکز نشویم و برایش افسوس و حسرت نخوریم. طبیعتا زمانی که روی آینده تمرکز میکنیم، آنچه از دست میرود، معمولا زمان «حال» و «اکنون» است. از رواقیون باستانی نظیر سنکا و اپیکتتوس…
میرسد قرنی به پایان و سپهر بایگان دفتر دوران ما هم بایگانی میکند راستش حرف خیلی مهمی ندارم که بزنم. بیشتر قصدم آپدیت شدن وبلاگ و البته نوشتن گزارش و جمعبندی پایان سال بود. قبل از آنکه وارد جمع بندی سال بشوم، دوست دارم به نقل قولی ارزشمند و عمیق ارجاع بدهم: [su_note note_color=”#ffffff”] …
مقدمه من معتقدم تقریبا همه مردم موفق جهان تنبل هستند. در واقع معتقدم اگر قرار است کسی با تلاش برابر با دیگری به نتایج بهتری دست پیدا کند، آن فرد حتما تنبل است. اساسا مبنای شکلگیری عالم هم بر افزایش بینظمی و تنبلی است. مبنای تکاملی جهان ما نیز بر مبنای تنبلی است: آنانی که…
لابد از عوارض نزدیک شدن به نیمه عمر و شاید چهل سالگی باشد؛ اما این روزها بیشتر از هر چیزی به پدربزرگم و زندگی که نسل او گذراند فکر میکنم. آنها جنگ جهانی، تغییرات وسیع در حاکمیت و به تبع آن تغییرات بسیار گسترده اجتماعی را دیدند و لمس کردند. آنها یک قحطی بزرگ را…
چرا چیزی را باور نمیکنم؟ پیشنوشت: همانند همه نوشتههای این سری، این مطلب صرفا به دلیل نیاز به نوشتن به رشته تحریر در میآید و نه تنها نسخه زندگی مطلوب هیچ کسی نیست که صرفا قلمزنی و قلمفرسایی نویسندهاش میباشد. طبق عادت، تمام مطالب این نوشته در همه قسمتهای آن، صرفا حاصل تفکرات، اندیشهها و…
طبق معمول این سری نوشته، تمام این نوشته در مورد زندگی من است و نه اصراری بر درستی آن وجود دارد و نه درخواستی از خوانندگان برای پذیرش آن. این صرفا تجربه آموخته و آلوده به زندگی شخصی و منحصر به فردی است که نه قابلیت تعمیم به زندگی دیگران را دارد و نه شاید…
مقدمه: این نوشته راهکار زندگی شما نیست، تعریف زندگی من است. نه اصراری برای درستی آن دارم و نه آن را دعوتنامهای برای پذیرش، نصیحت و راهکار از خوانندگان میدانم.صرفا زندگی من است و البته جز خودم هیچ کسی را به این مدل و روش زندگی تشویق و ترغیب نمیکنم. سندروم بیلیاقتی پیتر؟ معمولا در…
رنج یگانه راه سعادت انسان، جهان پیشامعاصر در ادبیات و فرهنگ ما «رنج» واژهای بسیار پسندیده است. از نابرده رنج گنج میسر نمیشود تا از رنج کشیدن آدمی حر گردد / قطره چو کشد حبس صدف در گردد، مضامین بسیاری در فرهنگ ما نمایان شدهاند. به نظر میرسد رنج در گذشته انسان، به خصوص…
اگر با دانش و تجربه امروزم «ده سال» به عقب باز میگشتم چه میشد؟ یعنی ممکن است چشمانم را ببندم و خودم را در ۲۴ سالگی ببینم؟ امکانش هست؟ شاید نیست. اما به هر حال دنیای نویسندگی و خیال پردازی که درهایش را به رویمان نبسته است. امروز چشمانم را میبندم و فکر میکنم که…
چند روزی است که بنا به تصمیمی، در ترک کامل شبکههای اجتماعی، پیام رسانها و تمام ابزارهای مدرن ارتباطی هستم. از اول امسال البته تصمیم داشتم روی بهرهوری و کار عمیق سرمایه بیشتری بگذارم و کار مفیدم را از ۴ ساعت به ۱۰ ساعت ارتقا دهم. در این مرحله فعلا تا ۶ ساعت توانستهام پیش…
چند روز پیش لینکدین یادآوری کرد که الان دقیقا دو سال است محل کارم را عوض نکردهام. برای من این مسئله نوعی رکورد محسوب میشود. هر چند سالهای سال در مشاغلی مانند فریلسنری ترجمه و محتوا مشغول بودم، اما اولین بار است که در یک شغل توانستهام به دو سالگی برسم. به همین مناسبت تصمیم…
مدتهای مدیدی است که سعی میکنم نوشتن در وبلاگ را به زمانی موکول کنم که واقعا حرفی برای گفتن وجود داشته باشد. حالا هم اگر چیزی مینویسم، غیر از برطرف کردن «نیاز به نوشتن» برای رفع ابهام از مسئلهای است که ذهنم را درگیر خودش ساخته است و نوشتن تا حد زیادی برایم آرامشبخش است….
من مطلقا وارد چالش نمیشوم. مطلقا دوست ندارم افسار افکارم را به دست دیگری بدهم که حتی نمیدانم چرا چالشی را شروع میکند. اخیرا هم میبینم که افراد تصاویر ده سال گذشتهشان را به اشتراک گذاشتهاند. فارغ از فکری که پشت این چالش است (و احتمالا راهاندازی یک الگوریتم یادگیری عمیق و پردازش تصویر چهره…