دست نوشته‌های یک دیوانه

توسعه‌ی پایدار، سیستم‌های پیچیده در توسعه‌ی پایدار

کوتاه از یک دوست

یکی از دوستان متممی بعد از خواندن داستانم پرسیده بود

با این جمله ات اصلا ارتباط برقرار نمیکنم:

 

معنای اصیل زندگی فقط در یک چیز است: نوشتن.

 

از او خواهش کردم «۱۰۰ روز بی وقفه» بنویسد تا روز صد و یکم این مفهوم را برایش شرح دهم.

 

این دوستمان هم دو روز گذشته را نوشته است. نود و هشت پست دیگر باید بنویسد تا برایش شرح دهم.

 

دوستان متممی ما هم اگر به این دوستمان مستمر سر بزنند، شاید برای نوشتن بیشتر از این که هست، تشویق شود.

 

این هم آدرسش:

وبلاگ الهام فیض الهی

4 comments found

    1. این کمترین کاری بود که میشد برات بکنم. حالا با دل و جان مجبور به نوشتن میشی و البته بعدش نوشتن میشه روش زندگیت.
      در ضمن اینطوری مجبور شدی بیای و با آی دی وردپرست برای من کامنت بزاری.

      روز صد و یکم متوجه میشی. الان ۹۸ روز دیگه داری.

      1. متوجه لطفت هستم، هرچند در “لحظه اول” حس خوبی نداشت. صادقانه :)) باید میدیدی چه شکلی شده بودم. هاها مثل این میمونه به ادم تنبل و خپل کادو تول، اشتراک باشگاه بدی!
        ممنونم ازت. 🙂 یادم می‌مونه این لطفت رو.

Leave comment

Your email address will not be published. Required fields are marked with *.