میتوانم تصور کنم….

امروز دقیقا نمی دانم چند وقت است که دیگر شبکه های اجتماعی ام را ندارم. هم چنان که از این «آزادی» که ممکن است به دیدگاه خیلی ها نوعی «محروم سازی» خویشتن از مزایای ارتباط باشد و برای من البته حس متفاوتی است. به هر صورت این روزها میتوانم تصور کنم که در شبکه های اجتماعی چه خبرهایی بود.

محتوای نوشته

میتوانم تصور کنم که تئوری های توطئه در مرگ آقای هاشمی چقدر وقت و انرژی از کامنت ها گرفته است. میتوانم تصور کنم که با فرو ریختن پلاسکو چند هزار نفر زیر کامنت ها «فرو ریخته اند». میتوانم حجم عظیم نوشته ها را در شبکه های اجتماعی تصور کنم که اگر تا هزار سال هم کسی نمی خواندشان، هیچ مشکل بزرگی برایمان پیش نمی آمد. میتوانم تصور کنم که در بحث اسنپ و تپسی و جایزه اسکار و قطع برق خوزستان چه کمپین هایی به راه افتاده باشند و چند هزار نفر تئوری های عجیب و غریبشان را در مورد «تکنولوژی» ، «تداخل صنفی» ، «توطئه» و … ارائه کرده اند. می توانم تصور کنم که ممکن بود همه چیز به شکلی پیش برود که «تبریک گویندگان» و «مشوقین فروشنده» به زامبی های کامنت گذار در اینستاگرام شرکت کنندگان در اسکار تبدیل شوند. میتوانم تصور کنم که در این میان چند هزار کیلو بایت از حجم سرورهای زاکربرگ و سینستروم اشغال شده اند. میتوانم تصور کنم که چقدر از نوشته های من «آلوده» به جریان های Mainstream می بودند.
خوشبختانه نوشته هایم در این مدت با روند و روالی پیش رفته اند که «خودم» خواسته ام و نه با روندی که «مدیا» برایش تصمیم بگیرد.

 

3 دیدگاه برای “میتوانم تصور کنم….

  1. آقای مشیرفر عزیز سلام!
    راستش را بخواهید مدت کمی است که با شما و نوشته هایتان آشنا شده ام و از این بابت خوشحالم و راستش را بخواهید آشنایی من با شما از طریق بعض دوستان شما در متمم و از طریق آقای شعبانعلی است. امروز صبح زیر یادداشت ایشان مطلبی از شما دیدم که با یادداشت کنونی در اینجا هماهنگ بود. این است که به نظرم آمد حس و حال خودم را با شما در میان بگذارم. موقعیت آدمی مثل من که از پشت کامپیوتر و موبایل و تبلت با دیگران در ارتباط است موقعیت دوگانه و عجیبیست. خصوصاً وقتی در شبکه های اجتماعی و وبلاگها صرفاً مصرف کننده و خواننده باشی. از طرفی در تنهایی خود غوطه می خوری و به تنهایی خود دلبسته ای و از طرفی احساس می کنی آن دیگری را که از طریق صفحه ای در شبکه های اجتماعی یا وبلاگ و وبسایت با او آشنا شده ای می شناسی.
    در سمت تولید کنندگان و اظهار نظر کنندگان هم هیاهو و هیجانی در جریان است. گاهی آنقدر این حضور برایشان جدی می شود که فکر می کنند الزاماً باید در مورد حوادث روز اظهار نظر کنند نه برای آنکه حوادث روز وابسته و نیازمند اظهار نظر آنهاست بلکه برای آنکه حضور خود را و تعریفی که این حضور می تواند در ذهن دیگران ایجاد کند را حفظ کنند. حاصل این می شود که اظهارنظر ها نه از سر ضرورت بلکه از سر حفظ حضور است و حواسشان هست که اظهارنظر نکردن هم خود نوعی اظهارنظر است. فکر می کنم اشکال کار اینجاست که برآورد درستی از موقعیت خود و ضرورت حضور یا عدم حضور خود نداریم. گاهی دچار این توهم می شویم که اگر اظهارنظر نکنیم یا بکنیم چقدر در جایگاه و موقعیت ما در دنیای دیجیتال مؤثر خواهد افتاد و گاهی ترجیح می دهیم در این هیاهو وارد نشویم. موقعیت تناقض آمیز این دنیای نو از همین جاست که ما را به حضور و اظهارنظر فرا می خواند و در عین حال باید حواسمان باشد که اسیر هیاهوی آن نشویم. به شخصه فکر می کنم باید از دل این ارتباط هم افزایی شکل بگیرد که بتواند به طرفین آن فایده برساند. اگرنه صرف اظهار خود (با اظهارنظر یا سکوت) حاصلی جز حضور و اثبات حضور ندارد. دنیای نو فرصتی داده تا با کسانی که هیچ نمی شناسیم در ارتباط باشیم و از هم تأثیر بپذیریم و بر هم تأثیر بگذاریم و در عین حال موج و هیاهویی به راه می اندازد که باید بدانیم می خواهیم در آن بمانیم یا از آن کناره بگیریم. مدیریت کردن ارتباط و حضور در این شرایط کار آسانی نیست.
    این را هم اضافه کنم که این ارتباط اجتماعی دنیای مدرن گرچه جذاب و مفید و پرکشش است، نباید اشتهای آدم ها را برای دانستن و مشخصاً کتاب خواندن با مطالبی که در هیاهوی جریانات روز ابراز می شوند اشباع کند. یک چالش هم به نظرم در موقعیت یک خواننده این است. به هرحال خواستم از بابت یادداشتهایی از شما که سخت کوشی و تلاش را توصیه کرده و شوق به دانستن و از آن بالاتر جایگاه تردید در دانسته های خود را یادآور می شوند تشکر کنم.

    1. از بازدید و اظهار نظر پر مهر شما متشکرم.

      اما باید تأکید کنم که من در مواجهه با شبکه های اجتماعی به دلیل نداشتن دانش کافی در حوزه «مدیریت» استفاده از شبکه ها، به راه کار ساده «پاک کردن صورت مسئله» و از میان بردن مسئله به صورت جدی پرداخته ام و هنوز موفق نشده ام آن را «مدیریت» کنم.
      متشکرم.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

7 + یازده =